دلار آبی و سفید چه فرقی دارند؟ اعتبار و پذیرش اسکناس

اصطلاح دلار آبی و سفید در گفت‌وگوی بازار برای بعضی طرح‌های اسکناس به کار می‌رود؛ دو ارز با ارزش اسمی متفاوت نیستند. طرح قدیمی یک اسکناس اصیل فدرال رزرو، صرفاً به دلیل قدیمی بودن منقضی نشده است. سیاست رسمی آمریکا حفظ اعتبار طرح‌های قدیم و جدید است.

این اعتبار را با پذیرش عملی در هر کشور یا هر صرافی یکسان نگیرید. یک ارائه‌دهنده ممکن است برای سری، وضعیت فیزیکی یا نوع اسکناس شرایط خاصی داشته باشد. پیش از تحویل، دربارهٔ همان اسکناس و مبلغ خالص پیشنهادی سؤال کنید؛ یک حکم کلی دربارهٔ رنگ، پاسخ همهٔ معامله‌ها نیست.

منظور بازار از دلار آبی معمولاً اسکناس صد دلاری با نوار آبی سه‌بعدی است؛ طرحی که از سال ۲۰۱۳ عرضه شد. صد دلاری سفیدِ رایج، طرح پیشین بدون این نوار است. هر دو در صورت اصالت ارزش اسمی یکسان دارند؛ سفید بودن دلیل تقلبی یا بی‌اعتبار بودن نیست.

تفاوت مهم برای بررسی اصالت، نشانه‌های همان طرح است. صد دلاری آبی نوار سه‌بعدی و زنگ داخل دوات دارد؛ در طرح ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۳ این دو را نباید انتظار داشت. سال سری الزاماً سال عرضهٔ طرح نیست. عکس جلد این مقاله تصویرسازی است؛ برای تطبیق جزئیات امنیتی، راهنمای رسمی اسکناس را معیار بگذارید.

اول اسکناس را مقابل نور بگیرید: در طرح آبی و طرح ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۳، واترمارک فرانکلین سمت راست تصویر و نخ امنیتی سمت چپ دیده می‌شود. روی نخ باید عبارت USA و عدد 100 تکرار شده باشد؛ این دو ویژگی از هر دو روی اسکناس قابل دیدن‌اند.

سپس اسکناس را کج کنید: در طرح آبی، زنگ‌ها و عددهای نوار سه‌بعدی حرکت می‌کنند و زنگ داخل دوات و عدد 100 پایینِ راست از مسی به سبز تغییر می‌کنند. در طرح ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۳، عدد پایینِ راست از سبز به سیاه تغییر می‌کند.

رنگ، شمارهٔ سریال یا یک علامت را به‌تنهایی ملاک نگیرید. ویژگی‌ها را متناسب با مبلغ و طرح، کنار هم بررسی کنید؛ نبودن نوار آبی در صد دلاری قدیمی دلیل جعلی بودن نیست. اگر نشانه‌ها سازگار نبودند یا تردید باقی ماند، پیش از معامله بررسی تخصصی بخواهید و اسکناس مشکوک را خرج نکنید.

اعتبار یعنی وضعیت رسمی طرح؛ اصالت یعنی واقعی بودن خود اسکناس؛ پذیرش یعنی اینکه گیرندهٔ مشخص حاضر است آن را بپذیرد یا نه. ممکن است طرح معتبر باشد، اما اسکناس جعلی یا آسیب‌دیده باشد. ممکن است اسکناس اصیل باشد، اما گیرنده شرایط دیگری برای پذیرش داشته باشد.

در بررسی امنیت، ویژگی‌های همان مبلغ و همان سری را از راهنمای رسمی ببینید. وجود یک علامت در یک طرح را برای همهٔ اسکناس‌ها لازم فرض نکنید. رنگ یا داشتن نوار به‌تنهایی تشخیص کامل اصالت نیست؛ اگر تردید دارید، از بررسی تخصصی و مسیر معتبر استفاده کنید.

نرخ پیشنهادشدهٔ بازار می‌تواند از ارزش اسمی اسکناس جدا باشد. هزینهٔ پذیرش، شرایط گیرنده و وضعیت اسکناس ممکن است در پیشنهاد اثر بگذارند؛ اما نسبت‌دادن یک درصد ثابت اختلاف به همهٔ طرح‌های قدیمی درست نیست. علت و مبلغ نهایی را از همان ارائه‌دهنده روشن کنید.

هنگام مقایسه، نوع اسکناس، مجموع مبلغ، روش دریافت و زمان پیشنهادها یکسان باشد. قیمت دلار در یک صفحهٔ آنلاین، به‌تنهایی قیمت قطعی یک بستهٔ اسکناس با شرایط نامشخص نیست. دربارهٔ تحویل اسکناس یا موجودی حساب نیز تفاوت را از ابتدا مشخص کنید.

اسکناس‌ها را از نظر سری و وضعیت جدا کنید و طرح را با اطلاعات رسمی تطبیق دهید. برای استفاده در مقصد، شرایط بانک یا دریافت‌کننده را بررسی کنید. قدیمی بودن را بهانهٔ ارسال عکس کامل مدارک به یک واسطهٔ ناشناس قرار ندهید و برای بررسی اصالت به اسکناس آسیب نزنید.

برای تبدیل به تومان، جهت فروش را انتخاب کنید و مبلغ دریافتی همان درخواست را ببینید. برای خرید دلار نیز مقدار دریافتی و واحد پرداخت را تطبیق دهید. ادعای ارزش‌نداشتن همهٔ دلارهای سفید یا پذیرش قطعی همهٔ طرح‌ها را بدون بررسی نپذیرید.